زماني به ارزش يک فناوري پي مي بريم که ديگران اجازه احاطه بر آن را به بهاي گزاف هم به ما نمي دهند

دکتر بهزاد قره ياضي بنيانگذار پژوهشکده بيوتکنولوژي کشاورزي ايران که به دعوت پارک علم و فناوري استان سيستان و بلوچستان به عنوان مهمان ويژه نشست تخصصي يکروزه “پتانسيل‌ها و دستاوردهاي فناوري بومي – ملي مهندسي ژنتيک گياهي” در زاهدان سخن مي گفت، با اشاره به دستاوردهاي ارزشمند انقلاب اسلامي در عرصه علم و فن و ضرورت خوداتکايي کشور در چارچوب سياستهاي اقتصاد مقاومتي و علم و فناوري ابلاغي مقام معظم رهبري (مدظله العالي) از نفوذ برخي جريانات مشهود فناوري هراسي در کشور ابراز تاسف کرد و افزود: يک زمان که فرصت براي برنامه ريزي و توسعه فناوري هسته اي در دنيا ايده آل بود، فناوري هسته اي را تابجايي برايمان هراسناک و خطرناک جلوه مي دادند که روزنامه هاي مطرح کشور با تيترهاي درشت آن را “خيانت آشکار به خلق ما” مي دانستند. آنوقت زماني به ارزش يک فناوري پي مي بريم که ديگران اجازه احاطه بر آن را به بهاي گزاف هم به ما نمي دهند. از اين منظر است که مي گوييم، همين امروز بايد قدر فناوري هايي مانند بيوتکنولوژي  و نانوتکنولوزي را بدانيم و با محققان و فعالان پرتلاش توسعه دانش بنيان اقتصاد ايران با بي مهري رفتار نکنيم.

عکس دکتر قره ياضي 1

وي با اشاره به موضوع بحث اين نشست تخصصي (مهندسي ژنتيک گياهي) افزود: اگر تمام سويا، بيش از ۵۰ درصد ذرت و بيش از ۷۰ درصد پنبه و فراورده هاي حاصل از آن در بازار تبادل جهاني تراريخته است، و ما خود واردات ۵ ميليارد دلاري اين محصولات را داريم، دليل فقط يک چيز است! و آن هم اين است که اين محصولات هم به لحاظ توليد و هم به لحاظ مصرف با کيفيت بوده و با ارزش افزوده همراه هستند. نه گفتن به اين فناوري و هر فناوري مفيد و ارزشمند ديگري در حوزه کشاورزي کشور، يعني تداوم وابستگي به واردات، تهديد امنيت غذايي کشور و ممانعت از توسعه پايدار کشاورزي ايران.

وي افزود، ما مقدار بسيار زيادي سم کشنده در کشاورزي و محيط زيست  مصرف مي کنيم! وقتي که با بهزراعي  و بهنژادي مرسوم نمي توان مصرف سم را کاهش داد و سلامت مردم، محيط زيست و تنوع زيستي را کمتر تهديد کرد، چرا نبايد با استفاده از محصولات تراريخته اي که توليد ايراني هستند و ما را از مصرف سموم بي نياز مي کنند، به اين هدف ارزشمند و متعالي دست يابيم؟ آيا صحيح است اروپا را بهانه کنيم و بگوييم در اروپا ممنوع است پس حتما خطر دارد! حال آنکه ما آمار رسمي اتحاديه اروپا را داريم که فقط سالانه ۳۳ ميليون تن سوياي تراريخته  توسط اتحاديه اروپا وارد و مصرف مي شود؟! چيني ها با توليد آلبومين سرم در دانه برنج توانسته اند قريب به يک ميليون دلار در هکتار ارزش افزوده براي توليد برنج ايجاد کنند. براي اينکه هر کيلو از بذر اين برنج را به ما بدهند، ۵ ميليون دلار پيش فاکتور صادر کرده اند! چهار ميليون دلار بيشتر نيز بابت آموزش روش استخراج اين پروتئين از برنج پيشنهاد داده اند. ما در طي دو سال، اين برنج را با فناوري بومي در ايران توليد کرده ايم! حال، يک فناوري چگونه بايد ارزش هاي خود را به اثبات برساند؟!

رئيس انجمن علوم زراعت و اصلاح نباتات ايران که به دعوت پارک علم و فناوري سيستان و بلوچستان سخن مي گفت، ادامه داد: در سيستان و بلوچستان، کارخانه پنبه پاک کني ايرانشهر تعطيل شد. طلاي سفيد مکران کجا رفت و چه شد؟ و حاصل اين فقدان براي مردم بلوچ چه بود؟ کرم سرخ پنبه که آمد، حکومت پهلوي توليد پنبه را در سيستان و بلوچستان ممنوع کرد. قريب به چهار دهه است که اين تنها اقدام ما در قبال صدها هکتار پنبه کاري و کارخانه پنبه پاک کني دشت مکران بوده است!!! اين در حالي است که امروز در اين کشور فناوري داريم که با وجود کرم سرخ پنبه در اين منطقه مي توانيم پنبه بکاريم و ۵/۵ تن در هکتار پنبه بدون حتي يکبار سم پاشي توليد کنيم. اينگونه است که با استفاده از يک فناوري مفيد مي توان رونق را به يک منطقه نظير مکران بازگرداند.

رئيس انجمن ايمني زيستي ايران افزود، آمريکايي ها با توليد ذرت تراريخته مقاوم به خشکي به جنگ خشکي در مناطق ذرت کاري خود رفتند. کشورهاي افريقايي همين محصول را به عنوان برگ برنده اي براي نجات خود از قحطي و گرسنگي انتخاب کردند. ما هم در کشورمان، هم مشکل کمبود آب و خشکسالي داريم و هم مشکل خشکه زارها و شوره زارهايي که وضعيت اين روزهاي خوزستان شاهد آن است. ما هم بايد به فکر کشت و زرع و پوشش گياهي در مناطق خشک و شور کشور خود باشيم تا ضمن نجات کشور از مخاطرات خشکه زارها و شوره زارها به توليد ارزش افزوده نيز در اين مناطق بپردازيم.

بنيانگذار پژوهشکده بيوتکنولوژي ايران در خاتمه سخنان خود، اضافه کرد، به هيچ عنوان بحث يک فناوري و ديگر هيچ نيست! بلکه بحث توسعه پايدار کشاورزي ايران و ارتقاي امنيت غذايي کشور با استفاده صحيح و بجا از تمام فناوريهايي است که هر يک در جاي خود و به سهم و توان خود قادر به حل و رفع بخشي از مشکلات کشاورزي و مسئله توليد غذا و ارزاق در کشور است. نبايد فناوران و فناوريها را به جان هم انداخت و فناوري ها را رو در روي هم به اسم تراريخته، ارگانيک و يا هر محصول فناورانه ديگري به جنگ زرگري کشاند. اينگونه برخورد با فناوري ها چيزي جز نابودي استعدادها و پتانسيل هاي کشور را در پي نخواهد داشت. به عنوان فردي که خود سهمي در مديريت پژوهش و فناوري در کشور دارم معتقدم که به هيچ فناوري مفيد، استاندارد و کارسازي نبايد نه گفت!

گفتني است که نشست تخصصي يکروزه  “پتانسيل‌ها و دستاوردهاي فناوري بومي – ملي مهندسي ژنتيک گياهي” به تاريخ سه شنبه ۱۰ اسفندماه جاري در زاهدان با همکاري ستاد توسعه زيست فناوري معاونت علمي و فناوري رياست جمهوري و پارک علم و فناوري و سازمان جهاد و کشاورزي استان سيستان و بلوچستان و با حمايت معنوي سازمان نظام مهندسي کشاورزي و منابع طبيعي سيستان و بلوچستان برگزار گرديد.

عکس دکتر قره ياضي 3

منبع خبر: با ژنتيک گياهي مي توان به جنگ خشکسالي رفت (خبرگزاري خبرآنلاين)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *